Ik herinner me tante Ko nog goed. Op de foto zie je haar voor de veranda in de tuin van mijn opa en oma. Ze was een zus van opa en bezocht trouw de verjaardagen. Ko droeg het haar strak achterover in een knotje boven haar nek. Uit zichzelf zei ze nooit veel, ze dronk haar koffie, at zichtbaar genietend van de moorkop met slagroom en nipte van de bessenjenever die na de koffie op tafel kwam.
Opa's familie kwam uit Oostvoorne en bewoonde daar een huisje in de Duinstraat.
Ko trouwde op haar negentiende met Willem Nieuwland. Het huwelijk
duurde maar kort, want Willem overleed plotseling enkele weken later.
Vermoedelijk een hartprobleem. Ko ging terug naar het ouderlijk huis,
zorgde voor haar zieke moeder en hielp broer Jan, die tuinder was. Toen
mijn overgrootmoeder overleed bleven zij en Jan in het huis wonen. Tot
de oorlog uitbrak en ze een Duitse soldaat leerde kennen. Ze werden
stapelverliefd, zij misschien meer dan hij, en Ko raakte zwanger.
Het zat haar flink tegen, ze kreeg een miskraam en verloor de geliefde uit het oog, die terug ging naar zijn vrouw in Duitsland.
Het zat haar flink tegen, ze kreeg een miskraam en verloor de geliefde uit het oog, die terug ging naar zijn vrouw in Duitsland.
